مهـربانان زودتـر وَ بـیـشـتـــر می-بخشـنــــد ...

مهـربانان زودتـر وَ بـیـشـتـــر می-بخشـنــــد ...
شک وَ اندیشیدن به باورهای خود ، ما را به ایمان وُ یقین می-رساند.
قالب وبلاگ


 


 

  هیچکس نباید گرسنه بماند ... 

  جهت مراجعه به مرجع متن، یا عنوان اصلی، به پیوند فوق اشاره کنید

  بسم الله الرحمن الرحیم 

آمار نشان می دهد که روزانه 30 هزار تن زباله در مالزی تولید می شود که حدود 50 درصد آن ناشی از اسراف مواد غذایی و زباله های آشپزخانه است که هفت و نیم برابر یک زمین فوتبال را پر و هفت و نیم میلیون گرسنه را سیر می کند.
براساس آمار میزان
زباله های آشپرخانه و مواد غذایی مالزی در سال 2009 حدود 930 تن (برابر با 930 هزار کیلوگرم برنج) ، در سال 2011 به دو برابر رسید و اکنون آمار نشان می دهد روزانه این میزان به 15 هزار تن در روز رسیده است که سهم هر نفر از جمعیت 30 میلیونی مالزی نیم کیلوگرم زباله موادغذایی و آشپرخانه است.
سهم شهر کوالالامپور به عنوان پایتخت اقتصادی مالزی و مرکز گردشگرپذیری اصلی از زباله های مواد غذایی سه هزار تن است و این آمار نشان می دهد بین 10 تا 15 درصد از مواد غذایی مالزی روزانه هدر می رود.
انجمن مصرف کنندگان مسلمان مالزی نیز روز شنبه از دولت این کشور خواست اسراف کنندگان غذا را مجازات و جریمه کند تا از هدر رفتن مواد غذایی در این کشور جلوگیری شود.
به نوشته روزنامه استار، وی یکی از عواملی اسراف بیش از اندازه در مواد غذایی در مالزی را
رستوران هایی اعلام کرد که به صورت سلف سرویس غذا ارائه می دهند و بسیاری از مشتریان غذاها را حتی بدون اینکه مزه کنند دست نخورده رها می کنند.
رییس انجمن مصرف کنندگان مسلمان مالزی، گفت که در بسیاری از کشورهای پیشرفته از جمله ژاپن برای غذا ارزش خاصی قائل هستند و اگر در رستوران هایی که به صورت سلف سرویس خدمات به مردم ارائه می دهند، غذایی برداشته اما مصرف نشود، فرد مصرف کننده به اندازه غذای مانده جریمه می شود.
این مقام مالزیایی تصریح کرد که به منظور جلوگیری از اسراف غذا باید قوانینی برای رستوران ها، هتل ها و همچنین افراد جامعه وضع شود.
هدر دادن غذا در مالزی تنها محدود به مصرف بیش از اندازه و یا غذای دست نخورده نمی شود، بلکه در
برخی از موارد خرید مواد غذایی به اندازه ای زیاد است که تاریخ مصرف آن منقضی می شود.
کارشناسان معتقدند اسراف مواد غذایی هم در چرخه تولید هم در چرخه مصرف انجام می شود، به طوری که آخرین گزارش های جهانی نشان می دهد سال 2013 میلادی نیمی از مواد غذایی در جهان هدر رفته است.
آمار سازمان ملل نیز گویای این امر است که حدود یک سوم از مواد غذایی جهان برابر با یک میلیارد و 300 میلیون تن از تولید سالانه هدر می رود.
کارشناسان مالزیایی به مردم هشدار می دهند عادات و الگوی مصرف مواد غذایی خود را تغییر دهند وگرنه در پرتو افزایش قیمت و کمبود مواد غذایی این کشور بحران مواد غذایی را تجربه خواهد کرد.
آمار وزارت بهداشت مالزی نشان می دهد 30 درصد از شهروندان این کشور چاق و 30 درصد دیگر دچار اضافه وزن هستند. 

  متن کامل 

  تهیه وُ تدوین : عـبـــد عـا صـی 



[ سه شنبه 1 مهر 1393 ] [ 12:55 ق.ظ ] [ عـبـــد عـا صـی ] [ نظرات ]


 

 

تشکر استاد اخلاق ... 

  جهت مراجعه به مرجع متن، یا عنوان اصلی، به پیوند فوق اشاره کنید

  بسم الله الرحمن الرحیم 

 حجت‌الاسلام سیدمهدی طباطبایی عضو جامعه روحانیت مبارز گفته:

- تحریف همیشه در هر موضوعی و هر واقعه‌ای معمولا رخ می‌دهد ...

تحریف‌ها نسبت به افکار و اندیشه‌های امام صورت می‌گرفت ولی آن زمان این تحریف‌ها آنقدر چشمگیر نبود ولی امروز موضوع جدی‌تر شده است.
- اگر اسلام تحریف شده منتقل شود بدون شک دشمن بیمی از گسترش آن هم ندارد.
- سیدحسن آقا به درستی از اصطلاح «اسلام کاریکاتوری» استفاده کردند. اینکه قسمت و شمه‌ای از اسلام را بزرگ جلو دادن یا بخش‌های مهم اسلام را کوچک و بی اهمیت شمردن، را می‌توان همان اسلام کاریکاتوری تعبیر کرد ... در روایات هم داریم که در آخرالزمان منکر معروف و معروف منکر می‌شود.
- شروع هر خط انحرافی آنقدر انحراف ندارد ولی هرچه جلوتر برود این انحراف بیشتر و نمودش هم زیادتر هم می‌شود.
-
اگر آن اسلام راستین که امام به آن معتقد بودند مطرح می‌شد خیلی‌ها به حکم اسلام کنار می‌رفتند و جایگاهشان را از دست می‌دادند.
-  در اوایل انقلاب برخی افراد در ظواهر مُصر بودند و اصرار داشتند در ملاء عام نماز بخوانند و حتی سعی می‌کردند بدون مقررات شرعی به نماز بایستادند. در واقع
این افراد به دنبال مسلمان شدن نیستند بلکه تلاش دارند انقلاب اسلامی و آن اسلامیتی که امام مطرح کرد را به خودشان بچسانند و در همین مسیر هم این اسلام را طوری تحریف می‌کنند که جایگاه خودشان را بتوانند حفظ کنند.
- یک عده‌ای هم که می‌توانند جلوی انحراف را بگیرند گاهی بنا به مصالحی از این امر خودداری می‌کنند ...
- کسانی که نظرات امام را نپذیرفتند و حتی در انقلاب نقشی نداشتند به دنبال منحرف کردن اندیشه‌های اسلامی امام هستند تا خودشان را در ردیف مسلمین انقلابیون نگه دارند.
- اصل مهم دیگر در اندیشه امام، اصل جمهوریت و پذیرش نقش مردم است. برخی به دنبال منحرف کردن این اصل و کم کردن نقش مردم و فاصله انداختن بین مسئولان و مجریان نظام با مردم هستند.

- (درباره اظهارات مطرح شده از سوی مصباح یزدی مبنی بر اینکه امام جمهوریت را قبول نداشتند): من نظر ایشان را نخواندم ولی هرکس این نظر را داشته باشد امام را نشناخته است و خطر این انحراف از سوی هرکس باشد باید جدی گرفته شود.

-
تندروها میدان را از یاران اصیل امام گرفتند.
تندروها با متهم کردن، آبرو بردن و منزوی کردن افراد و یاران امام، آنها را از میدان به در کردند. حتی موجبات انحراف اندیشه های امام را خود همین تندروها را ایجاد کردند.
- خوشبختانه آقا سیدحسن (خمینی) بسیار به امام و افکار ایشان شباهت دارند و شناخت خوبی هم پیدا کرده‌اند ...

-  همان شب اول انقلاب بنای نظام این بود که افراد ناصالح را از سر راه بردارند. برخی در همین نمازها و منبرها می‌گفتند انتقام، انتقام. امام ولی دستور دادند که جلوی این رفتارهای تند گرفته شود، دادگاه برگزار شود، بررسی کنند، قاضی حکم بدهد و با نظر قاضی محاکمه شوند.
- از آقای سیدمحمد خاتمی به خاطر نامه‌ای که برای سلامت رهبری نوشتند تشکر می‌کنم. همین مجمع روحانیون که نامه با نام آنها هم نوشته شده بود بعضی از این آقایان افرادی بودند و هستند که مورد نظر امام بودند، افکار ایشان را می‌شناختند.
- در مجمع روحانیون افرادی هستند که حامی و مدافع و پشتیبان و نظام و دین و رهبری هستند. اگر بخواهیم بگوییم این آدم و این گروه با رهبری مشکل دارند توهین به مقام رهبری است.
- من در ملاقاتی که مدت‌ها پیش با آقای خاتمی داشتم مشاهده کردم ایشان آنقدر به رهبری ارادت داشتند و ارادت به ایشان ابراز کردند. همان روز هم ارادت داشت امروز هم دارد ولی نمی‌گذارند حرفش را بزند. چرا؟
چون تندروها می‌ترسند که افراد عاقل و معتدل و فهمیده بر سر کار باشند. می‌خواهند دارودسته‌های نادان بر سر کار باشند تا منافع آنها هم تأمین شود. ما همیشه نیاز به هشدار رهبری نظام داریم و امیدوارم در همین زمینه و برای تحریف‌کنندگان و منحرفان هشداری داده شود.

 متن کامل 

  تهیه وُ تدوین : عـبـــد عـا صـی 



[ شنبه 29 شهریور 1393 ] [ 01:51 ب.ظ ] [ عـبـــد عـا صـی ] [ نظرات ]

 

 

آیت الله موسوی بجنوردی:

  چنین اجتهادی مرده نیست ... 

  جهت مراجعه به مرجع متن، یا عنوان اصلی، به پیوند فوق اشاره کنید

  بسم الله الرحمن الرحیم 

 

 خبرنگار شفقنا و ایرادات فقهی به برخی قوانین با آیت الله موسوی بجنوردی : آیت الله موسوی بجنوردی که اجتهاد شیعی را مدرن می داند، تاکید می کند که باید یک بازنگری در اجتهاد صورت بگیرد و آن عده از نخبگان فقها که در حد اجتهاد هستند باید موارد بسیاری را با عینک دیگری نگاه کنند.

موسوی بجنوردی، تعبدگرایی محض را مانعی برای رشد اجتهادی که یکی از منابع آن عقل است می داند و
...

* چقدر در مسیر اجتهاد نو و بازنگری در فقه گام برداشته شده و چقدر نیاز امروز ماست؟

موسوی بجنوردی:
در این زمینه کم کار شده است و واقعا نیاز است یک عده از نخبگان فقها که در حد اجتهاد هستند، در ابعاد مختلف این موضوعات بحث کنند و بخصوص با توجه به گفته حضرت امام(ره) که عنصر زمان و مکان در اجتهاد دخالت دارد، یک بازنگری در اجتهاد صورت بگیرد ...

 اگر جامعه، مدرن است و امروز رشد اسلام در مدرن بودن جامعه است، فقیه باید طوری نگاه کند که آن نگاه و قوانین موجب تقویت اسلام و گرایش بیشتر مردم به اسلام شود. من این را یک خلأ می بینم. خدا امام(ره) را رحمت کند، ایشان این کار را آغاز کرد و گفت که عنصر زمان و مکان در اجتهاد دخالت دارد. این حرف بسیار نو و بزرگی بود که مجتهد خود را از عنصر زمان و مکان جدا نکند، نباید چشمان خود را ببندد و بنشیند نظر بدهد بلکه باید زمان و مکان را در نظر بگیرد.
*منظور شما این است که قوانین منتج از فقه از فرهنگ هر جامعه تاثیرپذیر است؟

موسوی بجنوردی: بله!
*یعنی مثلا اگر این قانون مجازات اسلامی بخواهد در آمریکا نوشته شود، شاید طور دیگری باشد؟

موسوی بجنوردی: ممکن است. از امتیازات فقه شیعی این است که دارای اجتهاد است. اجتهاد یعنی چه؟ یعنی فقیه به یک مساله، تعبد نمی کند و راه برای او باز است. در اینجا حکم عقل مطرح است، چراکه عقل یکی از منابع فقه شیعه به شمار می رود و بسیار مهم است.
فرد وقتی می خواهد معنای دریافتی خود را از سنت و بنای عقلا با جوامع تطبیق دهد، نگرش های خاصی پیدا می کند یعنی این امتیاز در فقه شیعی وجود دارد که همیشه اجتهادی زنده دارد. این اجتهاد، مرده نیست که گفته شود دیگر تمام شد. خیر! اجتهاد در کتاب و سنت و تلاش برای فهم از آنها همیشه هست. اجتهاد وقتی زنده است که عنصر زمان، مکان، جوامع بشری و رشد عقلانی جامعه را در نظر بگیرند. عقیده من این است که اجتهاد شیعه، مدرنیته است.

*با وجود نظر شما بر مدرنیته بودن اجتهاد شیعه، پس علت رکود و ضعف مشاهده شده در تدوین برخی قوانین به روز چیست؟ آیا باید مجتهدان جدیدی بیایند تا راهی باز کنند؟
موسوی بجنوردی: امام خمینی(ره) تلاش بسیاری کرد، سدهای فراوانی را شکست و نظراتی به طور مثال در مورد جایز بودن شطرنج داد.
امام خمینی(س) در نظر گرفتن عنصر زمان و مکان را واقعا در عمل پیاده کرد و تنها شعار آن را نداد. ما هم اگر بخواهیم واقعا اسلام را عالم گیر کنیم و طوری باشد که اسلام در همه جای دنیا قابل پیاده شدن باشد، باید یک اجتهاد شیعی که مدرنیته است،
* مجتهدانی مثل امام خمینی انگشت شمار هستند و با وجود شیوه فقاهتی امام، چرا در اجتهاد نو با توقف مواجهیم؟ چرا این موضوع به میزان افزایش آگاهی جامعه، جدی گرفته نشده است؟
موسوی بجنوردی: یک عده تعبدگرا هستند.
تعبد به کتاب و سنت باید باشد، من نمی گویم نباشد اما در اجتهاد که نمی شود من هم تعبدگرای محض باشم، هم بگویم اجتهاد برای ما هست. اجتهاد به معنای نگاه کردنِ باز، حکم عقل و عنصر زمان و مکان را دخالت دادن است. طبیعی است که با دخالت دادن اینها خیلی باز فکر می کنم. اجتهاد شیعی درست، مدرنیته است اما متاسفانه پیروان این معنا در اقلیت هستند و اکثرا تعبد محض دارند.
*تعبد در اینجا چه معنایی دارد؟ منظور تعصب ناشی از آن است؟

موسوی بجنوردی: به طور مثال قبلی ها این را گفته اند، ما همینطور به دنبال آنها برویم. آنها هزارسال پیش یک نظر داده اند، زمان و مکان آنها اصلا اجازه چنین تفکراتی را نمی داد، در حالی که ما امروز در عصری هستیم که مدرنیته و بسیار باز است.
در گذشته فضا متفاوت بود، امروز با وجود اینترنت، فضا باز است و هر فردی در گوشه اتاق خود هم نشسته باشد، گویی در دنیا حضور دارد که در آمریکا این نظریه مطرح شد و در اروپا این حادثه اتفاق افتاد.
*دهکده جهانی...

موسوی بجنوردی: بله! امروز واقعا دهکده جهانی است و دنیا یکی شده است. دنیا وحدتی از حیث اندیشه پیدا کرده است. بنده امروز از همین جا می توانم تمام مسایل مهم دنیا را نظاره کنم. امروز، ناسا دقیقه و ثانیه تولد آن را برای ما بیان می کند. این اول ماه است حال بنده بخواهم و نخواهم. اولیت یک امر تکوینی است، قراردادی نیست. عقیده من این است که لازم نیست ماه را ببینیم و اگر ناسا گفت فلان ساعت و دقیقه، ماه متولد می شود، همان زمان اول ماه است.
*
مشکل نگاه تعبدی است یا دوری از درگیری های فقاهتی؟
موسوی بجنوردی: آنها که تعبد می کنند به آنچه وجود دارند، خود را در فضای باز قرار نمی دهند که من امروز در دنیای مدرن هستم و دین اسلام هم دینی جهانی است که مخصوص به زمان یا مکانی نیست. تفکر باید به گونه ای باشد که دینی با این ویژگی ها در کل کره زمین و در همه زمان ها قابل پیاده کردن باشد.
*تعبد در این موضوعات از چه ناشی می شود؟

موسوی بجنوردی:
جرات این که نگرشی ماورای این مسایل داشته باشند، ندارند در حالی که باید خود را در دنیایی مدرن ببینند که در خانه خود هستند اما به اطلاعات دنیا دسترسی دارند. گذشت آن زمان که بنده در شهری که بودم دیگر از هیچ جا اطلاع نداشتم. با اینترنت در همه جای دنیا حضور دارید و واقعا در دهکده جهانی هستیم.
*به گفته شما اجتهاد شیعی مدرنیته است. امروز افرادی که به اجتهاد نو عمل می کنند در اقلیت هستند، اجتهاد شیعی نیازمند چیست تا بتواند از پتانسیل های خود استفاده کند و اسلامی را که باید پیشرفته، مدرن و عالم گیر و در زمان خود سرآمد باشد را نشان دهد؟
موسوی بجنوردی: افکاری مثل افکار امام خمینی(ره) می خواهد و مشاهده می شود آنها که درس بسیاری با او خوانده اند، ممتاز هستند. امام خمینی(ره) این سد را شکست، صریح گفت که عنصر زمان و مکان در اجتهاد دخالت دارد.
*یعنی باید صبر کنیم مجتهدان جدیدی مثل امام خمینی بیایند که شجاعت اعمال این اصل را داشته باشند؟

موسوی بجنوردی:
شجاعت داشته باشد و ملاحظه نکند که عده خاصی خوششان نیاید. وقتی موضوع دینی فهم شد، باید با جرات آن را بیان کند.
*آیا حوزه های علمیه فعالیت هایی تحت این عنوان دارند؟ مثلا در صدد تربیت گروهی از حوزویان در این جهت و با این عنوان هستند؟
موسوی بجنوردی: در حال حاضر کسی که این تفکر را دارد و من می شناسم، آیت الله صانعی و تا حدودی آقای موسوی اردبیلی است. من دیگر کسی را سراغ ندارم! ...
*نسل جدید حوزه این پتانسیل و گرایش را دارد؟
موسوی بجنوردی: بله! طرف آن می رود اما باید آن را هدایت کرد که با این اندیشه رشد کند و عنصر زمان و مکان در اجتهاد دخالت دارد ...
*و عملگرایی...
موسوی بجنوردی: در صورتی که این باور باشد، به عمق مساله فکر می کند و باور کنید که اجتهاد شیعی مدرنیته است و می توان با آن دنیا را اداره کرد.
باید تلاش کرد و با یک نفر و دو نفر درست نمی شود. امام(ره) آن را آغاز کرد اما یک عزم جمعی می خواهد وگرنه یکی دو صدا را که ساکت می کنند.
*آیا در حال حاضر این زنگ خطر و نیاز به عزم جمعی برای اجتهاد شیعه به صدا در نیامده است؟
موسوی بجنوردی: با وضعیت فعلی نمی شود. باید نسل بعدی که می آید، تفکر آزاد داشته باشد.
*این امید وجود دارد که نسل جدید حوزه این تغییر را ایجاد کنند؟
موسوی بجنوردی:
من به نسل جدید حوزویان امیدوارم که با دید باز نگاه کنند. امام حرف با ارزشی زد که شعار نبود و باید واقعا روی آن کار شود و باور همه باشد.
*اگر این اتفاق نیفتد و آن مجتهدان شجاع نیایند. چه آینده ای در انتظار اجتهاد شیعه است؟
موسوی بجنوردی: هیچ رشدی نمی کند. این یک تئوری است و درست هم هست اما پیاده کردن تئوری مهم است.
*با این وضعیت می تواند پاسخگوی جامعه و به ویژه نسل جدید باشد؟
موسوی بجنوردی: خیر!
*می تواند دخترانی را که امروز پا به پای مردان و گاهی بیش از آنها در کسب فهم و دانش رشد کرده اند ، توجیه کند که چرا باید دیه او نصف دیه مردان باشد؟
موسوی بجنوردی: باب اجتهاد باز است. در صورت دخالت زمان و مکان در اجتهاد می توان پاسخگوی همه دنیا بود و اسلام را عالمگیر کرد.
شما خیال می کنید حضرت مهدی که انشالله می آیند، جهان همه مسلمان می شوند؟ معجزه که نمی کند، اسلام واقعی را بیان می کند. این تفاوت به حدی است که گفته می شود «یاتی بدین جدید» یعنی به قدری این سنت ها و باورهای آمده بر خلاف موازین اسلام است که وقتی حضرت بیان می کند، گفته می شود دین جدیدی آورده است. اسلام مال همه دنیاست که اگر چنین است باید طوری عرضه شود که این موضوع بتواند در همه جا باور شود ...


 متن کامل

 

  تهیه وُ تدوین : عـبـــد عـا صـی 



[ پنجشنبه 27 شهریور 1393 ] [ 04:15 ب.ظ ] [ عـبـــد عـا صـی ] [ نظرات ]

 


 

 

 کلان شهرها وَ صرفه-جویی ِ اجباری ِ آب ...

 

  بسم الله الرحمن الرحیم 

 

 

 

  تهیه وُ تدوین : عـبـــد عـا صـی 


[ چهارشنبه 26 شهریور 1393 ] [ 06:19 ب.ظ ] [ عـبـــد عـا صـی ] [ نظرات ]

 




 

 الو ، منزل خدا؟! ...

 

  بسم الله الرحمن الرحیم 

 

دو و چهار، چهار و سه چهار، منزل خداست؟
الو سلام این منم مزاحمی كه آشناست
هزار دفعه این شماره را دلم گرفته است
ولی هنوز پشت خط در انتظار یك صداست
شما كه گفته‌اید پاسخ سلام واجب است
به ما كه می‌رسد حساب بنده‌هایتان جداست؟
الو؟ دوباره قطع و وصل تلفنم شروع شد
خرابی از دل من است یا كه عیب سیم‌هاست؟
خدا! صدایتان نمی‌رسد كمی بلندتر
صدای من چه‌طور؟ خوب و واضح و رساست؟
اگر اجازه می‌دهی برات درددل كنم
شنیده‌ام كه گریه بر تمام دردها شفاست!
خدا مرا صدا بزن كمی نوازشم بده
حضور دست‌هایتان عجیب گرم و باصفاست
باز مرا به شانه‌ات بگیر تا سبك شوم
پناهگاه این دل شكسته شانه‌ی شماست
خدا مرا ببخش باز هم مزاحمت شدم
دوباره زنگ می‌زنم دوباره تا خدا خداست!

 

نویسنده: خدیجه پنجی
 

  تهیه وُ تدوین : عـبـــد عـا صـی 


[ سه شنبه 25 شهریور 1393 ] [ 03:22 ب.ظ ] [ عـبـــد عـا صـی ] [ نظرات ]

 


 

  مبارزه-ی جدی! ... 

  جهت مراجعه به مرجع متن، یا عنوان اصلی، به پیوند فوق اشاره کنید

  بسم الله الرحمن الرحیم 

 

 مادرم هم گفت: «برای پاكیزه كردن محیط زیست، هر كس باید از خودش و اطراف خودش شروع كند.» این بود كه به فكر افتادم از فردا از بین زباله‌های خانه‌مان پلاستیك‌ها و ظروف یكبار مصرف را جدا كردم و سوزاندم ...
بعد از این حرف مادرم فكری به خاطرم رسید. ما همسایه‌ای داشتیم كه دودكش آبگرمكن‌شان، از صد تا كامیون هم بیشتر دود می‌كرد. آن روز به بهانه بررسی كولر، به پشت‌بام رفتم. آجری برداشتم و برای این‌كه دودكش همسایه دیگر دود نكند، آجر را روی سوراخ دودكش گذاشتم
...
روز بعد وقتی از ماشین پیاده شدم دیدم ماشین ما هم دود می‌كند. آن روز دور از چشم پدر و مادرم، میخ و چكش را برداشتم و چرخ‌های ماشین را پنچر كردم تا دیگر پدرم آن را به خیابان نبرَد و هوا را آلوده نكند!
...

از آن روز بود كه من تصمیم گرفتم زباله‌های خانه را به مأموران شهرداری ندهم، تا آنها را آتش نزنند و به نوبه خودم به محیط زیست خدمت كرده باشم. برای همین هر روز زودتر از همه زباله‌های خانه را به بهانه بُردن دمِ در، به حیاط می‌بردم و در باغچه حیاط چال می‌كردم. تا روزی كه به فكر گسترش فضای سبز حیاط افتادیم و من و پدرم به حیاط رفتیم. ولی وقتی كه باغچه را كَندیم تا گل و گیاه بكاریم، با یك عالمه زباله نیمه پوسیده مواجه شدیم و بوی بدی توی حیاط پیچید ...

 روز بعد، دور از چشم پدر و مادرم زباله‌ها را جمع كردم و در جوی آب كنار خیابان ریختم. خوشحال بودم كه حداقل از آلودگی خاك جلوگیری كرده‌ام ...
از آن روز به بعد من كه دیگر جرأت نمی‌كنم اسم محیط زیست را جلو پدر و مادرم بیاورم، راهی هم به ذهنم نمی‌رسد. شما بگویید من چه كار كنم؟!‌


  متن کامل


فتوكاتور فرهاد ناجی
مطلب: ساناز غیبی، بچه‌ها...‌گل‌آقا
كاریكاتور پدارم اعتمادی
تاریخ : جمعه ۲ اردیبهشت ۱۳۹۰

 

  تهیه وُ تدوین : عـبـــد عـا صـی 



[ یکشنبه 23 شهریور 1393 ] [ 11:59 ب.ظ ] [ عـبـــد عـا صـی ] [ نظرات ]

 

  مشکل جدی تر از این حرف هاست ...

  جهت مراجعه به مرجع متن، یا عنوان اصلی، به پیوند فوق اشاره کنید

 

  بسم الله الرحمن الرحیم 

وبلاگ موسوی، سیدعبدالجواد : آقای علم الهدی درست می گوید، وقتی دو مقام مهم و رسمی که هردو از قضا لباس مبلغان دینی بر تن دارند حرف یکدیگر را نقض کنند مردم سردرگم می شوند. نتیجه این سردرگمی هم، چنان که دراین سال ها دیده ایم دلزدگی از مفاهیم معنوی و دینی است. اتفاقی که خیلی ها سعی می کنند آن را از بیخ و بن منکر شوند. اما برخلاف فرموده جناب علم الهدی این سیاست یک بام و دوهوا ریشه ای تر از این حرف هاست. آقای علم الهدی حرفش درست است اما سیاست مانع می شود تا مصادیق این سیاست یک بام و دوهوایی را صادقانه به ما نشان بدهد.
بله، این سخن آقای علم الهدی را باید با طلا نوشت: آنچه توان و قدرت نفوذ ما را گرفته و محدود کرده خودمان هستیم. حرف حقی است اما حقیقتا مقصر دراین میانه فقط آقای روحانی است؟
یعنی اگر آقای روحانی فرمایشات ائمه محترم جمعه ای همانند آقای علم الهدی را تایید بفرمایند همه مشکلات حل می شود؟

 اگر قول و فعل آن ها که مردم را به صلاح و رستگاری فرا می خوانند یکسان بود امروز در حوزه فرهنگ و اخلاق و اجتماع و سیاست و اقتصاد روز و روزگارما، رنگ دیگری به خود می گرفت. علاوه بر این، تناقض و عدم هم صدایی را فقط در دولت نباید جستجو کرد.
در همان صدا و سیمایی که توسط علاقه مندان به طرزفکر جناب علم الهدی ارائه می شود دنیایی از تناقض دیده می شود. و نه تنها تناقض که تعارض صریح با ارزش ها و شعارهایی که امثال آقای علم الهدی سر می دهند. در این مثال تکراری که یکی از دوستان قدیم من همواره می گفت و من هم کم تکرارش نکرده ام کمی تامل کنیم. امام جمعه تهران از ساده زیستی و قناعت می گوید و حدیث می خواند و روایت می آورد اما هنوز صحبت هایش به پایان نرسیده آرم پیام های بازرگانی بر صفحه تلویزیون نقش می بندد و گوینده با آب و تاب فلان ماشین گران قیمت را تبلیغ می کند. آیا این تبلیغ به سخره گرفتن صریح حرف های امام جمعه تهران نیست؟ آیا با این کارها خواسته یا ناخواسته به مخاطب القا نخواهیم کرد که آن حرف ها شوخی بود و فقط برای رفع تکلیف مجبوریم آن حرف ها را پخش کنیم؟ تناقض از این صریح تر و آشکارتر؟

 

  متن کامل

 

  تهیه وُ تدوین : عـبـــد عـا صـی 

      


[ شنبه 22 شهریور 1393 ] [ 08:46 ب.ظ ] [ عـبـــد عـا صـی ] [ نظرات ]

 

 

  جهت مراجعه به مرجع متن، یا عنوان اصلی، به پیوند فوق اشاره کنید

  بسم الله الرحمن الرحیم 

 

...... من که باور نمیکنم ، چون بارها شنیدم وُ خوندم که اون خدا-بیامرز آدم معقول وُ دانایی بوده ، ولی خب ، این حکایت رو هم به ایشون نسبت دادن ؛ همونطور که خیلی ار مثلا «لطیفه»-های توهین آمیز رو بعضیا به خیلی از اقلیتهای شریف وُ مبارز ِ ایران ربط میدن وُ میگن «یک ... ــی بوده» ... وَ الی آخر ...

 اصل ماجرای ذیل رو هم خبر آنلاین در وبلاگ آقای «حسین آخانی» ، به نقل از وبگاه «شرق» نقل کرده که من با حفظ امانتداری در اصل موضوع وَ مرجع ِ اون ، با مقدمه-ای کوتاه وَ نثری دیگه براتون نقل میکنم :

 میگن روزی که مردم شنیدن جناب «ملا نصرالدین» ادعای نبوت کرده ، ازش خواستن که معجره-اش رو نشون بده تا اونا باور کنن. ملا هم به درختی که اون نزدیکها بود اشاره میکنه وُ دستور میده «بیا به طرف من»! طولی نمیکشه که خود جناب ملا دَوون دَوون میره بطرف درخت؟! مردم اعتراض میکنن که این دیگه چه جور معجزه-ایـیـــه!!! ایشون هم جواب میدن که «نبی ِ خدا نباید اهل ِ تکبر باشه ، درخت نیومد ، وظیفه-ی من بود که برم بطرفش»! ...

 حالا اگه دوست دارین که اصل قضیه وَ ارتباط-اش رو با این حکایت بدونید ، لینک ِ «متن کامل» رو کلیک کنید ... 

 

  متن کامل

 

  تهیه وُ تدوین : عـبـــد عـا صـی 



[ جمعه 21 شهریور 1393 ] [ 02:10 ق.ظ ] [ عـبـــد عـا صـی ] [ نظرات ]

 


 


 

   جواد گلپایگانی «آتقی» آئینه عبرت ،

 

 بازیگری که ۱۳ سال در زندان است

  جهت مراجعه به مرجع متن، یا عنوان اصلی، به پیوند فوق اشاره کنید

  بسم الله الرحمن الرحیم 

 

در یکی از روزهای فروردین 1380 هم نوبت به «آتقی» معروف و محبوب سریال آینه عبرت رسید که هدف تیر بلا قرار بگیرد و محبوبیتی را که می‌توانست راه‌ها را برایش هموارتر کند. با خود به پشت میله‌های زندان ببرد و چهارده سال انتظار بکشد. در دورانی که عمر برخی از محبوبیت‌ها به یک دهه هم نمی‌رسد. 
آتقی سریال آینه عبرت بعد از 25 سال هنوز محبوب است و گرچه در چهره رنج دیده‌اش نشانی از آن شخصیت آشنای قدیمی نیست ولی هر که می‌شنود او کیست، بلافاصله عزیزش می‌دارد؛ مثل راننده آژانسی که قرار بود او را به خانه‌اش برساند و وقتی شناختش، اختیار از کف داد و بغض کرد. 
جواد گلپایگانی از سال 80 پشت میله‌های زندان است. با او در یکی از مرخصی‌های کوتاهش گفت‌وگو کردیم؛ در حالی که آثار سکته‌هایش در چهره و حرکت‌های او پیدا بود. مشکلش مثل تار عنکبوت دور و بر زندگی‌اش تنیده شده و دست و پایش را بسته اما حل نشدنی است. اگر از توضیح‌های او سردرنیاورید، مهم نیست. خودش هم می‌گوید که ماجرا پیچیده است ولی مهم این است که مشکل حل شدنی است. 
در شماره اخیر ماهنامه فیلم گفت‌و‌گویی با این بازیگر سال‌های گذشته انجام شده است که خواندنش خالی از لطف نیست.
شما از سال 57 تا 73 هفت فیلم سینمایی را در مقام تهیه‌کننده، سرمایه‌گذار و بازیگر در کارنامه دارید و ده سال از این مدت هم به بازی در سریال آینه عبرت گذشت. از این نظر و با توجه به تعداد تولیدات سالانه آن روزهای سینمای ایران، پرکار بودید. ولی چرا پس از پخش آینه عبرت فعالیت‌های‌تان در مقام تهیه‌کننده کم شد؟
من اصلا از همان ابتدا  با دو عنوان تهیه‌کننده / بازیگر در سینما مشغول کار شدم و هیچ وقت فقط بازیگر نبودم. سال 1350 نخستین فیلمم را با نام مادر با رضا گمرکی کار کردم که به دلیل رگه‌های سیاس‌اش توقیف شد. سال 57 زر خرید (رضا صفایی) را تهیه کردم و اواخر همان سال در باغ بلور (ناصر محمدی) ... که انقلاب شد. مدتی بعد شجاعان ایستاده می‌میرند (عباس کسایی) را تهیه کردم. شرایط مبهم و پیچیده بود و هیچ سینماگری تکلیف خودش را نمی‌دانست. کار کردن در آن فضا بسیار سخت بود. در همان دوران فیلمی در مصر ساختم که هیچ جا خبری از آن منتشر نشد؛ فیلمی به نام شیر سینا که در مصر فیلم‌برداری شد و موضوعش هم جنگ اسرائیل و مصر بود. به دلایل سیاسی نگذاشتند فیلم را به ایران بیاورم و نمایش بدهم. پول و سرمایه را از ایران بردم ولی چیزی نیاوردم. در عوض 75 روز زندانی شدم. تعجبی هم نداشت. بالاخره انقلاب شده بود و شرایط کشور عادی نبود. دوست و دشمن قاطی بودند و هر روز خبر یک ترور و یک اتفاق تکان‌دهنده سیاسی منتشر می‌شد. به دلیل همین شک و تردیدهای حاکم بر فضا سر ساختن فیلم شیلات (رضا میرلوحی) باز سه ماه زندانی شدم . تصور دیگری درباره فیلم وجود داشت که باعث شد مشکلاتی برایم ایجاد شود و تا مدتی درگیر جواب پس دادن باشم. جلال پیشواییان را به عنوان مدیر تولید انتخاب کردم و از داخل زندان با پروژه در ارتباط بودم. فیلم ساخته شد و در نهایت هم به نمایش عمومی درآمد و مشکلی نداشت. تنها اتفاقی که برخلاف پیش‌بینی‌ها افتاد بازی نکردن خودم در آن فیلم بود.
گویا یکی از علت‌های مشکلاتی که پیش می‌آمد مایه‌های سیاسی و وجوه کنایی فیلم‌های شما بود. به نظر می‌رسد دلیل مصمم شدن‌تان برای ساخت فیلم نقطه ضعف (محمدرضا اعلامی) هم همین بود که فیلم مسائلی سیاسی را مطرح می‌کرد.
بله. همیشه در فیلم‌هایی که برای تهیه و تولید انتخاب می‌کردم به دنبال چنین رگه‌هایی بودم؛، درام‌هایی با ته مایه‌های سیاسی که هم داستان‌شان را به درستی تعریف کنند و هم اشاره‌هایی به اوضاع روز جامعه داشته باشند و وقتی علی صادقی آقای محمدرضا اعلامی را به من معرفی کرد و کتاب نقطه ضعف (آنتونیس ساراماکیس) را خواندم، حس کردم فیلمی که بر اساس آن کتاب ساخته شود، از نظر سیاسی می‌توان بر فضای روز جامعه تأثیر بگذارد.
 

  تاریخ انتشار: ۰۵ شهریور ۱۳۹۳

 کد خبر: ۲۵۸۷۸۴

 آفتاب نیوز

 متن کامل

 

  تهیه وُ تدوین : عـبـــد عـا صـی 


[ چهارشنبه 19 شهریور 1393 ] [ 04:47 ب.ظ ] [ عـبـــد عـا صـی ] [ نظرات ]


 


 

 

 بابای پینوکیو 

  جهت مراجعه به مرجع متن، یا عنوان اصلی، به پیوند فوق اشاره کنید

  بسم الله الرحمن الرحیم 

 

داوود قنبری : کارلو از بچگی عاشق الاغها این حیوانات بارکش زحمت‌کش و بی‌ادعا بود. و تمامی کاردستی‌ها و نقاشیهایش در مورد این حیوان بود. یادتان باشد که پینوکیو برای مدتی الاغ شد. و کولودی با بردن پینوکیو به سیرک در زمانی که تبدیل به الاغ شده بود احتمالا می‌خواسته یادی از الاغ‌های دوست داشتنی زمان کودکی‌اش بکند. و ظلمی را هم که در حق آنها می‌شود را به مردم گوشزد کند.
یکی از اربابان محلی به این امید که کارلو در آینده کشیش شود تمامی خرج تحصیل او را متقبل شد. با این حال لورنزینی وقتی بیست ساله شد با نوشتن مقاله‌ای برای یک انتشاراتی پرقدرت فلورانسی وارد کار روزنامه‌نگاری و نویسندگی شد. در دورانی که ایتالیا برای استقلال کامل از امپراطوری اطریش – مجارستان به رهبری گاریبالدی در کشاکش کامل بود. لورنزینی مقالات انتقادی‌اش را برای مجله میوزیکال، یکی از نشریات معتبر آن زمان ایتالیا می‌نوشت. در سال 1848 نشریه‌ای فکاهی منتشر کرد اما پس از شورشهایی که همان سال در ایتالیا به وقوع پیوست توقیف شد.
 

  متن کامل

    

  تهیه وُ تدوین : عـبـــد عـا صـی 



[ سه شنبه 18 شهریور 1393 ] [ 05:34 ب.ظ ] [ عـبـــد عـا صـی ] [ نظرات ]
    


 

 

   جمعه سیاه ... 

  جهت مراجعه به مرجع متن، یا عنوان اصلی، به پیوند فوق اشاره کنید

  بسم الله الرحمن الرحیم 

...... به هر حال جمع كثیری از حاضران در صحنه به شهادت رسیدند، آمار شهدا و مجروحین این حادثه هیچ‏گاه به طور دقیق شناسایی و مشخص نشد؛ زیرا اجساد كشته‏شدگان توسط كامیونهای ارتش به نقاط نامعلومی حمل و در گورستانهای دسته جمعی دفن شدند. (21) منابع رسمی تعداد قربانیان را87 تن و زخمی‏شدگان را 205 نفر اعلام كردند. اما جبهه مخالف آن را به هیچ عنوان ارقام واقعی ندانست و تعداد شهدا را بین‏3 تا 5 هزار تن برآورد نمود. گفته می‏شود، دكتر علی امینی طی مصاحبه‏ای آمار كشته‏شدگان را بیشتر از دو هزار نفر اعلام كرد كه این موضوع سر و صدای زیادی در محافل وابسته به رژیم از جمله در مجلس برپاساخت.

 متن کامل

 

  تهیه وُ تدوین : عـبـــد عـا صـی 



[ دوشنبه 17 شهریور 1393 ] [ 02:05 ق.ظ ] [ عـبـــد عـا صـی ] [ نظرات ]


 

 

 چرا با دکتر شریعتی دشمنی دارید؟! ... 

  جهت مراجعه به مرجع متن، یا عنوان اصلی، به پیوند فوق اشاره کنید

  بسم الله الرحمن الرحیم 

 

 ((( هر چه شور ِ کسی یا جماعتی بیشتر باشه احتمال پایین آمدن شعور هم بیشتر وُ بیشتر میشه وَ بالعکس ... مثال ِ خیلی ساده-ی این قضیه ، عین ِ کسی-ست که با عینکی عوَضی وَ بدون سنجش وَ رعایت اندازه وُ میزان ، فقط از روی ِ ارضای احساسات وَ «مَنیًت» شخصی خودش ، شروع میکنه به آشپزی ... معلومه که این دست-پُخت ، چیز ِ هَچل-هَفتی از آب دَرمیآد وَ فقط خوراک ِ چار نفر مثل ِ خودشه. { عـبـــد عـا صـی } ))) 

وبلاگ آیت اللهی ، میرزا علی : روزنامه کیهان مرحوم شریعتی را در ردیف منافقین و از اشخاص تأثیر گذار بر گروه فرقان دانسته است در حالی که هر کسی اندک شناختی از گروه فرقان و منافقین داشته باشد تفاوت و زاویه دید معنادار مرحوم دکتر شریعتی با این گروهها را به خوبی می داند.
ظاهراً قرار است افرادی در طرح مباحث از قدرت توهم استفاده کنند و با طرح نام بزرگانی که با اندیشه شان مخالفند در کنار افراد خبیث شائبه همسازی تفکرات آنها را در ذهن مردم ایجاد و شخصیت آنها را تخریب کنند و با این روش خود را با مقابل قراردادن دربرابر بزرگان،بزرگ جلوه دهند.
یکی از بزرگانی که نقش عمده ای در خیزش دانشجویی قبل از انقلاب داشت و از یک سو مورد عناد و دستگیری رژیم منحوس پهلوی بود و از سوی دیگر مورد طعن و لعن ردیه نویسان حرفه ای که بعضاً حتی کتابهایش را نخوانده و یادرک نکرده بودند و در عین حال بر کتابش ردیه می نوشتند مرحوم دکترشریعتی بود. کسی که در کوران انقلاب عکسش بر فراز دست انقلابیون بود و با شعار" معلم شهید ما دکتر علی شریعتی جان برکفش نهاده بود..."به معلمی او در انقلاب اعتراف میکردند. اما در سالهای اخیر حسودان کژاندیش با او به مقابله برخاسته و در تخریب شخصیت کسی که مورد تکریم مرحوم شهید بهشتی و شهید مفتح و روحانیت روشن اندیش بود از هیچ تلاشی فروگذار نمی کنند و با او تا حد تکفیر برخورد و تحقیرش می کنند و حتی کتابهایش را از کتابخانه های مساجد و مدارس جمع میکنند(حداقل انتظار از فانی وزیر آموزش و پرورش جبران و برخورد با عاملین چنین حرکتهایی است)....
در خبرها بود که امروز روزنامه کیهان این بزرگوار را به همراه حجه الاسلام موسوی خوئینیها در ردیف منافقین و منشأ تأثیر گذاری عقیدتی و انحراف فکری گروه فرقان دانسته است. منافقین که در بی ارزش بودنشان شک نیست و شاید تأثیراتی هم بر اندیشه رهبر گروه فرقان داشته اند و البته آقای موسوی خوئینی هم زنده هستند و خود امکان دفاع از خود را دارند و همه میدانند در جلسات تفسیرشان طیفهای مختلفی حضور داشته و اگر چند فرقانی هم آنجا دیده شده باشند دلیل تأثیر گذاری ایشان بر شخصیت آنها نیست چرا که همه میدانند گروه فرقان اصولاً و به طور مطلق با روحانیت و آنهم روحانیت ساکن در شمال شهر تهران مخالف بوده و رهبرشان بیشتر از بیماری شخصیتی رنج می برد تا داشتن مبانی فکری ( و البته در صورتی که پاسخگویی به بعضی مطالب کیهان را صلاح بدانند خود خواهند داد) .
نگارنده ضمن تعجب از این نوع حرکات کیهان نویسان که شخصیتهای موثر بر ایجاد و پیروزی انقلاب اسلامی را هدف گرفته اند از دروغگویی و بی اطلاعی نویسندگان چنین مطالبی در تعجب است.
کسی نیست که در سالهای 50 تا 57 در دانشگاهها و در کوران حرکتهای ایدئولوژیک و انقلابی قرار گرفته باشد و از عناد منافقین و اکبر گودرزی با مرحوم دکترشریعتی مطلع نباشد.
چرا وارونه سخن میگویید؟
منافقین و مارکسیستها به همراه التقاطییون ( البته اگر به شما باشد همه را التقاطی میخوانید)متفقاً شریعتی را مخل بیراهه خود می دانستند و از اقبال دانشجویان به مباحث فکری او عصبانی بودند و او را به دلیل تأکید بر مبانی مذهبی عامل خرده بورژوازی می شناختند.دکتر شریعتی در دورانی که کمتر استادی در دانشگاهها (غیر از الهیات آن زمان) از دین و حکومت دینی حرف میزد و بیشتر ادای روشنفکری و عقاید اشتراکی جاذبه داشت به زیبایی جوانان در معرض انحراف و بی هویتی را به سوی اسلام جذب کرد تا بدانند"چه باید کرد؟" و " ازکجا آغاز کنند؟ " و از "شهادت" درس بگیرند و "علی را به گونه اساطیر بشناسند" و بدانند که " فاطمه فاطمه است"و...
آقایان کیهان نویس! چرا با دروغگویی قصد تخریب شخصیت کسی را دارید که با سه عنصر زر و زور و تزویر مبارزه میکرد؟
آیا به یکی از این سه اردو گاه وابسته اید؟

 

 

  تهیه وُ تدوین : عـبـــد عـا صـی 


[ پنجشنبه 13 شهریور 1393 ] [ 09:10 ب.ظ ] [ عـبـــد عـا صـی ] [ نظرات ]



   الاغی که هنوزم باورش نشده که ...  

 

  بسم الله الرحمن الرحیم 

 

  _ بابام جان! هزار دفه گفتم ، بازم میگم : « آواز دهل شنیدن از دور خوش است » ! ...
_ بعله بابجونی! ... میدونم ، اینم شد هزار و صد دفه!!!؟ من « این حرفا تو كَـتم نمیره »! اصلا دُهُـل وُ این چیزا چه ربطی به حرف من داره؟
ـــ خیلی ام خو و و ب داره! اصلا بگو بینم معنی این حرفم چیه?
ـــ ما رو گرفتی بابجونی؟‍‍‍! معلومه دی ی گه! ... این شعر ! میگه که دهل از دور خوب آواز میخونه ، یعنی صداش به درد کاست وُ سی دی کردن نمیخوره!!! ...
ـــ بابام جان! اولا لیلی مرد نبود وُ زن بود! ثانیا ، اینی که گفتم ، شعر نیس وُ ضرب المثله! ثالثا ، همچی بفهمی نفهمی ، چیزکی فهمیدی ، اما ، خرابش کردی ...
ـــ بابجو و و نی! ... یه بارم شده دشمن وُ هدف بگیر! هی میزنی تو بُرجک ما ! من خلاصه اش کردم وُ گفتم شعره! بقول شما نخواستم روده درازی کنم! ... حالا هوای ما رو داری یا نه؟ آقا جونو « می پزیش » یا نه!؟
ـــ « می پزیش » دیگه چه صیغه ای « یه! »؟ ناسلامتی باباته!
ـــ قبول! راضیش میکنی یا نه؟
ـــ قول نمیدم ، « سبزی فروشی که نیومدی »! ...
ـــ نوکر بابجونی هم هستیم! بلا نسبت! ... پس خیالم تخت باشه دیگه!؟
ـــ تو « یه الف بچه داری حرف تو دهن من میذاری»!؟ گفتم که فعلا قول نمیدم. کاشکی انقدر هم اهل کتاب وُ درس بودی.
ـــ بابجو و و نی! ... بقول خودتون « انصافـِتو شُکر »!؟ ... مگه اهل درس وُ مشق نیستم؟ مُعدلم که از ۱۷ ، ۱۸ کمتر نشده!؟
ـــ بابام جان! ... هزار دفه گفتم ، « سواد نه کیلوئیه ، نه نمره ای »! ... بدتر از همه ، اهل مطالعه نیسّی. فرق بین شعر وُ ضرب المثل رو نمیدونی ، بعد ، معدل ات رو به رُخ من میکشی.
ـــ بابا اِ ی وَل ! ... اِ ی وَل بابجونی! ... همه اینا رو به موقعش یاد میگیرم ، تازه ۱۷ سالمه! فقط یادت باشه بازم زدی آ آ ...
ـــ با آ آ شه! ... بقول مرحوم بابام ، « صبح حَسَـن ، معلوم حَسَـن »!؟
ـــ نوکر بابجونی هم هستیم! پس حَـلّه دیگه! ... حالا این یارو « َطبلِـه » از کجا اومده که هی می کوبی تو مُخ ما !؟ اگه قصه اش باحاله بگو یه ریزه حال کنیم!
ـــ جلّ الخالق ! امان از دست تو ! ... فقط « خوب به من دل بده » وُ « حرفـِشو آویزهء گوش ات کن »!
ـــ دارمت بابجونی! اِ ی وَل !
جونم واست بگه ، یه روباهی که از گشنگی و بدبختی ، « آلاخون والاخون » وُ در بدر ِ کوه وُ بیابون شده بود وُ واسه یه لقمه غذای چرب وُ چیلی هزار جور نقشه میکشید ، همینطور اتفاقی یه شتر حامله رو که خسته وُ وامونده شده بود وُ دنبال آب وُ علفی میگشت ، می بینه وُ با هزار تا بامبول وُ چرب زبونی باهاش از در رفاقت و برادری در میاد وُ همراه خودش می بره تا مثلا به « نون و نوائی » برسونه وُ همونجا هم بچه هاشو بدنیا بیاره وُ بزرگ کنه. خانوم شتره هم که دو قلو حامله بوده و همهء هَـمّ وُ غمش یه آب وُ علفی بوده که بچه هاش از دست نرن ، ناچار قبول میکنه وُ تو دلش میگه « وسواس وُ بدبینی ، زیادش هم خوب نیس ، همهء روباه ها که پدر سوخته نیستن » ؛ و رفیق وُ همراه آقا روباهه میشه.
همینطور که میرفتن ، « قضا قورتکی » به بیشه ای میرسن وُ روباهه با خوشحالی میگه :
ـــ نگفتم که همهء این اطراف رو عین کف دستم می شناسم! ... اینم بیشه وُ آب و علف ! ... حالا کجاشو دیدی! ...
روباهه همینطور داشته « چاخان وُ پشت هم اندازی میکرده » که با شنیدن صدائی از جا می پره وُ از ترسش سوار خانوم شتره میشه! شتره با خونسردی میگه :
ـــ نترس داداش! صدای طبل تا حالا نشنیدی؟
ـــ طبل؟! این جونـِـوَر دیگه از کجا پیداش شده!!! ...
ـــ جونور کدومه! یه جور سازه که آدما میزنن. خیلی نزدیکه.
ـــ آدم!؟ پس جون توُ وُ بچه هات در خطره! صبر کن یه آشی براشون بپزم که...
ـــ فعلا لازم نیس ، من آدما رو بهتر می شناسم ، یه دیدی میزنم ببینم چه خبره ، تو همین جا بمون.
و خانوم شتره یواش وُ با احتیاط جلو رفت تا خبری بیاره. روباهه ، حسابی نگران شده بود وُ با خودش میگفت : « بخُشکی شانس! ... گفتیم فردا ، پس فردا که بچه هاش دنیا اومدن ، با دوز وُ کلک دَخل شونو میاریم ، بعد هم خود شتره رو همچین می کُشیم که نفهمه از کجا خورده! حالا اینم شانس ما ، سر وُ کلهء آدمای حقه باز پیدا شده! » ...
شتره خیلی زود ، خوش وُ خندون برگشت وُ گفت :
ـــ خیالت راحت ِ راحت باشه ، یه نفر با طبلش از اینجا رد میشده که مار نیش اش میزنه وُ میافته خشک وُ سیاه میشه. اونم صدای طبلشه که با شاخهء آویزون ِ درختی که باد تکونش میده ، گرومپ گرومپ میکنه!
ـــ یعنی من انقدر خَـرَم که این قصه رو باور کنم!؟ ... این غُـرّش ، غرش ِ یه حیوون قوی وُ درنده ست که کمین کرده! ... صداش که انقدر خطرناک و خوشه « ! » ، پس خودش دیگه چه غولیه! ...
ـــ آخه من چه دروغی دارم بگم؟ واسهء چی ی ی؟ ...
ـــ واسهء چی نداره! دشمنی! تو ، جونور پیر وُ خـِر ِ فت ، به هوش و ذکاوت من حسودیت میشه! ... به دانائی وُ تدبیر من! ... دلیل از این بهتر؟!
ـــ خود دانی! ... پس بهتره من رفع زحمت کنم وُ برم دنبال آب وُ علف خودم. تا همین جاش هم که منو آوردی ، برادری کردی! ...خیر ببینی. در امان خدا.
یه ساعت که از رفتن شتره گذشته بود ، روباهه به شک افتاد ، دلی به دریا زد وُ سلّانه سلانه رفت به سمت طبل. وقتی تقریبا به نزدیکش رسید ، با خودش گفت : « عجب هیکلی هم داره! عین لاک پشت هم سر وُ کله وُ دست وُ پاشو ، تو دلش قایم کرده! به این میگن کمین!!! ... ولی همچین شیکمت رو سُفره کنم که تو داستانها بنویسن. با یه حملهء ناغافل کارت تمومه. شتره علف خواره وُ حق داره به همچین شکاری حسودیش بشه! ... خر چه داند قیمت نُقل وُ نبات !
طولی نکشید که طاقت روباهه طاق شد وُ نا غافل با سر ، خیز گرفت بطرف شیکم طبل وُ مثل صاعقه رفت بطرفش. از قضا ، پشت طبل هم تنهء یه درخت چند صد ساله علم شده بود ، همونی که چند دفه باد ، شاخهء آویزونش رو ، به طبل زده بود. معلومه دیگه که چی به سر روباه خود پسند اومده بود. همچین سرش طبل رو پاره کرده بود وُ به تنهء درخت خورده بود که تا یک روز به هوش نبود. وقتی هم به هوش اومد ، پوزهء مهربون خانوم شتره رو دید که بدنش رو نوازش میکرد و مالش میداد.
روباهه ، همینکه حالش جا اومد وُ طبل رو با اون وضع دید ، سر شتره داد کشید :
ـــ کی شیکار منو خورده!؟ ... خودم شیکمش رو سفره کردم. نکنه کار تو بوده!!! نه! ... تو خیانت کردی وُ جَک وُ جونورها شیکار منو هاپولی کردن! ... حالام اومده بودی خبر مرگم رو به لاشخورا بدی! ولی من هنوز زنده وُ قُلچُماقم! اینم بگم ، اول از همه تو رو ادب میکنم!
ـــ ما رو بگو با کی رفیق شدیم! الاغی که هنوزم باورش نشده که طبل تو خالیه وُ اون همهء آوازش توخالی تر ...
 

« نوشته : عـبــد عـا صـی »


[ چهارشنبه 12 شهریور 1393 ] [ 07:30 ب.ظ ] [ عـبـــد عـا صـی ] [ نظرات ]
    

 



 این عکس ِ جانبازی-ست که 

  ... ربطی یه این ماجرا ندارد


 

 خوش بحال ِ عـبـــاس ِ آژانس ِ شیشه-ای ...  

  جهت مراجعه به مرجع متن، یا عنوان اصلی، به پیوند فوق اشاره کنید

  بسم الله الرحمن الرحیم 

 

بی قرار و ناآرام است، صدایش می لرزد و بغض آلود از خبرنگار ایرنا کمک می خواهد: «خانم تو را بخدا به داد من و خانواده ام برسید، تنها کسی هستی که می توانی کمک کنی.»
به گزارش ایرنا؛ ۲۵ سال سن دارد و اهل تویسرکان و فرزند یک جانباز اعصاب و روان است، بغضش می ترکد و می گوید: «خدایا چرا کسی مشکل ما را نمی فهمد، خدایا پول ندارم خود را به تهران برسانم تا درد دلم را به گوش مسوولان برسانم.»
گریه به او امان نمی دهد تا به سووالات خبرنگار پاسخ دهد، لابلای گریه های او فریادهایی به گوش می رسد، می گویم: فاطمه خانم آرام بگیر تا بفهمم چه می گویی، اونجا چه خبره؟
چندین بار با گروه اجتماعی ایرنا تماس گرفته و این بار بدون سلام و احوالپرسی شروع به گلایه می کند.
فریاد می زند: «پدرم چاقو به دست دنبالمون کرده، قصد کشتن هممون رو داره، خانم تو رو به عزیزت قسم کاری بکن، هیچ کس به ما کمک نمی کنه، مگه نباید آدمی که به همه حمله ور می شود به جایی برای درمان برده شود؟ هیچ کسی قبول نمی کنه پدرم را به آسایشگاه ببره.»
دل فاطمه پر از غصه است، غصه هایی که برای دختری به این سن و سال زیاد است. می گوید: در و دیوار خانه امان خشتیه، پولی برای نان شب نداریم، بخدا دیگر خجالت می کشم از همسایه ها پول قرض کنم، تازه آنها از دست پدر من عاصی شده اند و چندین بار شکایت کرده اند، اما نمی دانم چرا هیچ مرجعی به این مساله رسیدگی نمی کند.
فاطمه که به خاطر مشکل اقتصادی خانواده نتوانسته ادامه تحصیل بدهد، نگران مادرش است که سردردهای میگرنی بر دردهای انبوهش افزوده و نگران خواهری که به دلیل ناراحتی اعصاب دائم فریاد می کشد.
این دختر از بی توجهی نهادها و سازمان هایی در شهر خود می گوید که چند سال است او را به یکدیگر پاس می دهند، بدون اینکه حداقل کمکی بکنند.
اصرار دارد مسوولی از سوی بنیاد شهید برای رسیدگی به وضعیت پدر ۴۶ ساله اش که تعداد زیادی ترکش در بدن دارد و دیگر اعضای خانواده سری به آنها بزند و از نزدیک محل سکونت آنها را ببیند.
او از خبرنگار ایرنا می خواهد محض رضای خدا کاری کند یکی از مسوولان بنیاد شهید به شهرک عین آباد تویسرکان رفته و ببیند که چگونه همه وسایل خانه و زندگی اشان به دست پدرش از بین رفته و اینکه هیچ یک از بستگان جرات نزدیک شدن به خانه آنها را به خاطر رفتارهای پدر جانبازش ندارد.
فاطمه می گوید: پزشکان گفته اند پدرم را نمی توانند برای خارج کردن ترکش ها از بدنش جراحی کنند زیرا احتمال مرگ او زیاد است هر چند وقتی دارو مصرف می کند، خوب است ولی او نه دارو مصرف می کند و نه با پای خود به آسایشگاه می رود.
وی با این ادعا که هزینه های دارو و درمان پدرش بالاست، قول می دهد، شماره ایثارگری پدر را در اختیار خبرنگار ایرنا بگذارد تا او این مساله را از بنیاد شهید و امور ایثارگران پیگیری کند.
فاطمه می گوید: پدرش ۱۰ درصد جانبازی دارد اما مطمئن است که اکنون رفتارهای وی نشان می دهد وضعیت او نسبت به گذشته بسیار وخیم تر شده است.
مرکز اطلاع رسانی بنیاد شهید و امور ایثارگران نیز در ارتباط با این موضوع اعلام کرد که این جانباز عزیز اعصاب و روان در شمار جانبازان حاد است و باید برای تعیین درصدی جدید به این بنیاد مراجعه کند.
این مرکز افزود ، در گذشته درصد این جانباز ۱۰ درصد تعیین شده است و اکنون با توجه به وضعیت کنونی باردیگر باید به کمیسیون تعیین درصد بنیاد مراجعه کرده تا درصد جدید برای وی تعیین شود.
مرکز اطلاع رسانی بنیاد شهید خاطر نشان کرد که در صورت مراجعه و تعیین درصد جدید با توجه به شرایط روحی و روانی این جانباز می توان نسبت به اتخاذ تصمیم هایی برای اعزام وی به آسایشگاه اقدام کرد.
و دیگر سخن ؛ جانبازان، اعصاب و روان قشری از جامعه ایثارگر هستند که علاوه بر مشکلات روحی و روانی، با مشکلات شدید معیشتی روبرو هستند.
این دسته از جانبازان به دلیل داشتن اختلالات روانی، گاهی تا مرز خودکشی پیش می روند و این مساله حتی منجر به از هم پاشیدگی خانواده های آنها می شود.
در بیشتر مواقع نیز در جامعه مورد بی مهری قرار می گیرند، تا جایی که ترجیح می دهند به دلیل پرهیز از تشنج و اثرات ناشی از آن از خیر پیگیری مطالبات خود بگذرند.
اما یادمان باشد جانبازان افرادی هستند که به خاطر حفظ ناموس و ایجاد امنیت و پیشرفت برای این سرزمین اکنون دوران سخت جانبازی را با مشقت های فراوان تحمل می کنند و مشکلات دارو و درمان، مسایل معیشتی و نیاز فرزندان، همه و همه بر میزان این بار می افزاید.
در این میان جانبازان اعصاب و روان وضعیت بغرنج تری دارند، اثرات ناشی از مجروحیت در دوران دفاع مقدس، هر روز به شکلی جدید خود را نشان می دهد، گاهی خود را می آزارند و گاه سبب آزار خانواده می شوند.
و باز یادمان باشد که جانبازان سرافراز همان مردان نیکی هستند که زمان باریدن آتش و گلوله بر سر هموطنانمان، غیرت و مردانگیشان به خروش آمد تا برای دفاع از جان و ناموس، عزیزترین چیز را که همان جان است ، تقدیم کنند اما اجازه ندهند متجاوز و بیگانه به خاک پاک کشور تعدی کند و اگر امروز ایران لنگرگاه ثبات و امنیت در منطقه و جهان است به خاطر همان ایثار و فداکاری جانبازان می باشد.
جانبازان همان قهرمانان و فرماندهان جنگ هستند که برخی از آنها اکنون در کمال گمنامی در آسایشگاه ها و مراکز درمانی زندگی می کنند و بسیاری از ما فقط به یک سر زدن به آنها بسنده می کنیم، در حالیکه این کوچکترین وظیفه ما در قبال جوانمردی و حیا و فداکاری آنهاست.
چه خوب است همه ما بویژه مسوولان به جای تجلیل از مقام جانباز آن هم در یک روز خاص در سال بدانیم که احترام به جانباز و خانواده او علاوه بر اینکه دائما یادآوری می کند که آنها عزت و شرف را برای میهن به ارمغان آوردند به آنها اثبات می کند که هرگز فراموش نشده اند و گوش هایی برای شنیدن دردها، قصه ها، غصه هایشان وجود دارد.
چه خوب است، از مسایلی که این قشر از جامعه را می رنجاند، پرهیز شود تا آنها با تقویت روحیه، زندگی خود را ادامه دهند.
چه شایسته است مسوولان با مدیریت صحیح مشکلات جانبازان بخصوص اعصاب و روان را رفع کرده و از درد دشواری ها و سختی های همسران و فرزندان آنها بکاهند هر چند برای خود نیز توشه ای در آخرت می اندوزند.

 

  تهیه وُ تدوین : عـبـــد عـا صـی 



[ سه شنبه 11 شهریور 1393 ] [ 12:43 ق.ظ ] [ عـبـــد عـا صـی ] [ نظرات ]


 

 
 

صـنــدوقـخــا نــه-ی پَـسـتــوی نـجـیـب- زادگان ِ ...

 

  بسم الله الرحمن الرحیم 

 

  بنا به روایت ناقلان اخبار و ناشران وقایع جاریهء سرزمین گــُـل وُ بلبل ، دور از جان ِ شما ، برخی معاملات وُ تجارتهای ِ ظاهرا شُبهه- ناک وُ مشکوک ، همچون « چایمان مُـرغی » که سوغات ینگهء دنیا وُ فرنگیان بوده ، به برخی نقاط (کشور) سرایت کرده وَ موجبات نگرانی مقامات محترم عدلیه را فراهم کرده و بعضی نجبا و نجیب- زادگان ِ ریز اندام را به محکمهء عدلیه وُ مُحتسَـب کشانده تا « مو را از ماست بیرون کشیده » وَ حتی اگر خرج کابین همسران- شان هم شده ، از صندوق وُ صندوقخانهء پَـسـتــوی- شان هم بازگرفته وَ به صندوق امانات مسلمین که همان « بیت المال » قدیم باشد ، عـودت دهند. در وصف نجابت این « ریز- اندامان » ِ نجیب- زاده ، همین بس که آنان مـِـصــداق عینی ضرب المثلی شده- اند که میگوید: « طلا که پاک است ، چه مـِنـّت- اش به خاک است »!؟ آنان بدون اندک اعتراضی نسبت به امنیت ِ آزاد- نجیب- زادگان ِ « کوه پیکر وُ روئین- تن » ، در کمال صداقت ، حساب به مُحتسَـب پس داده وَ جزا و جریمهء غیر- جنسی که همان « وجه ِ نقد ِ جرینگی ِ عوام باشد » را پذیرفته و نسبت به آن « ادای دِ ین » کردند!؟
ولی طوایف ِ حسود وُ وَسواس- اندیش (!) ، وَ همچنین کج- اندیشان ِ مُـغــر ِض ، در بوق وُ کـــَرنـــا کرده وُ میکنند که این صداقت وُ سکوت ِ « ریز اندامان » ِ مذکور ، ناشی از حُرمَت ِ رفاقت وَ حفظ ِ پَـــرده- های حریم ِ بزرگانی است همچون « نجیب- زادگان ِ روئین- تن »!!! ...

 

  نوشته : عـبــد عـا صـی ، 

 

 1384/21/2  

 

  وبلاگ دنیا 

    


[ یکشنبه 9 شهریور 1393 ] [ 04:49 ب.ظ ] [ عـبـــد عـا صـی ] [ نظرات ]
    


 

 

 این کـثـــآفـتـــآ از کـجـــآ مـیـــآن؟!

 

  بسم الله الرحمن الرحیم 

 

 خانواده-ی «نظیفی» دقت وُ وَسواس ِ زیادی در خیلی از امور داشتند ، مثل پاکی ، پاکیزگی ، ادب ، وَ امثالهم ... پدر وُ مادر این خانواده هر روز تمام حیاط وُ باغچه وُ ایوانهای منزلشان را درست وُ حسابی آب وُ جارو وَ نظافت میکردند ؛ مشکلشان این بود که با وجود این همه دقت در پاکیزگی وَ تلاشی که میکردند ، باز هم فردای همان روز میدیدند که فضای حیاط وُ خانه-شان بدتر از دیروز شده! پُر از انواع ِ آشغال وُ گرد وُ خاک وُ تیرگی!؟ کم کم داشت باورشان میشد که نکند اینها همه کار ِ یک مُشت اجنه-ی شروری باشد که دور از چشم دیگران ، قصد اذیت وُ آزار آنها را دارند!

 یکروز که «عـــزیـــزی» مهمانشان بود ، آقای نظیفی لابه لای حرف وُ حدیث وُ گپ زدنهای خودمانی-شان ماجرای این همه آلودگی وَ تلاش برای پاکیزگی خانه وُ زندگی-شان را مختصر وُ مفید ، به مهمانشان گفت. آن عزیز هم بعد از لحظه-ای تأمل وُ تفکر پرسید :

 _ میشه با هم سَری به پشت بوم خونه بزنیم؟

 _ چه اشکالی داره ، بفرمایید با هم بریم.

 به پشت بام که رسیدند ، آقای نظیف گفت :

 _ مثلا همین پشت بوم رو دیروز خودم حسابی تمیز کردم ، حال ببینین چی شده! «این کثافتا از کجا میان»؟!

 _ پیداش میکنی ی یـم!؟

 مهمان آقای نظیفی همینطور که داشت به دور وُ بَر ِ پشت بام نگاه میکرد وُ قدم میزد ، نگاهش به پشت بام همسایه-ها وَ بعد به داخل حیاط ِ آنها افتاد. با انگشت سبابه-اش تلنگری به پیشانیش زد وُ گفت :

 _ یآ آ آ فتم! ... تو این شهر ، معمولا نزدیکای سَحَر که میشه معولا باد وُ طوفان ِ تندی میآد.

 _ خب؟!

 _ خونه-های اطراف شما ، خصوصا پشت بوماش ، همه پُر از خاک وُ آشغاله ، باد وُ طوفانی که گفتم ، تمام اینها رو خونه به خونه پخش وُ پـَــلا میکنه.

 _ یعنی هیچ کاری نمیشه کرد؟

 _ میشه ، ولی چاره-ی کار اینه که همه-ی شهر کمر ِ همت ببندن وُ با هم همکاری کنن که شهر رو پاک وَ پاکیزه نگهدارن.

 _ خیلی وقت می-بَره ، مهمتر از همه «صبر ایوب» میخواد وُ «همتی عآ آ آ لی» ... راحت-ترین چاره-اش اینه که از این شهر بریم وُ یک جای دیگه خونه بگیریم ؛ هر چند که معلوم نیست که اونجام همین مصیبت رو نداشته باشه یا اینکه بدتر از اینجا نـَـ ... ــشه! ...

 

 

  نوشته : عـبـــد عـا صـی 



[ جمعه 7 شهریور 1393 ] [ 09:30 ب.ظ ] [ عـبـــد عـا صـی ] [ نظرات ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.

تعداد کل صفحات : 2 :: 1 2

درباره وبلاگ

گر در طلب لقمه نانی،
نانی /
گر در طلب گوهر كانی،
كانی /
این نكته رمز اگر بدانی،
دانی /
هر چیز كه اندر پی آنی،
آنی ...

مـــولانـــا


امام خمینی:

همه باید نظر خودشان را بدهند /

و هیچ کدام هم برایشان حتی جایز نیست که یک چیزی را بفهمند و نگویند. /

باید وقتی می فهمند، اظهار کنند. /

این موافق هر که باشد ، باشد ، مخالف هرکه هم باشد ، باشد. /

( صحیفه امام،ج13،ص102)
آخرین مطالب
لیست آخرین مطالب
آمار سایت
بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بروز رسانی :
امکانات وب
آمار سایت

بازدیدهای امروز : نفر
بازدیدهای دیروز : نفر
كل بازدیدها : نفر
بازدید این ماه : نفر
بازدید ماه قبل : نفر
تعداد نویسندگان : عدد
كل مطالب : عدد
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :


ایران رمان